این مسابقه روز جمعه 23 اردیبهشت در محل پیست اتومبیل رانی آزادی و با اسپانسرینگ Redbull برگزار شد. خودروهای شرکت کننده در مسابقه شامل بی.ام.و M3 ، فیات ، وستفیلد ، بی.ام.و سری 3 ، هیوندای جنسیس ، بی.ام.و Z3 ، بی.ام.و 2002 و چند خودرو دیگر میشدند. در طی این مسابقه با رأی «عبدو فقالی» -که خود او نیز با اتومبیلِ سوبارو سفید رنگش چند دور بصورت نمایشی اجرا کرد-  "شهاب پیشانی دار" از استان خوزستان با خودروی جنسیس مقام اول را کسب کرد و نادر جعفری ازالبرز و مهرداد همتیان از تهران در مقام بعدی قرار گرفتند.
البته پیشانی دار در حالی در دور آخر وارد پیست شد که قبل از آن با اعلان مجری به نقل از عبدو فقالی مقام اوّلش قطعی شده بود که این امر از راننده حرفه ای و باسابقه ای همچون عبدوالفقالی بعید به نظر میرسد.

پیشانی دار به لطف اسپانسر برنامه - و نه مسئولان - راهی مسابقات خاورمیانه شد. البته از حق نگذریم ؛ مسئولان هیئت اتومبیلرانی استان خوزستان جایزه 1 میلیون تومانی برای وی در نظر گرفته بودند که بلافاصله با طرح یک پرسش از سوی مجری برنامه مواجه شدند : آیا با این پول میتوان یک جفت لاستیک خرید ؟!

از حواشی این مسابقه میتوان به موضوع تکراری و همیشه پشت گوش انداخته شده ای اشاره کرد - نویسنده از همینجا از تمام خوانندگان این گزارش بابت تکرار مکرراتِ خسته کننده پوزش می طلبد - که نبود سکوهای کافی واستاندارد و از آن بدتر بدون سایه بان ، سر تماشاچیان را داغ تر از گرمای بلیط 4000 تومانی کرده بود بطوری که کمتر کسی از الطافشان بی نصیب ماند. تماشاچیانی که انتظار یک نوشابه انرژی زای "ردبول" را نداشتند و به آب ولرمی راضی بودند کاری کردند که مجری پر هیجان ترجیح دهد کمتر گزارش کند و DJ پر خرج رمقی برای ادامه کار نداشته باشد.

و اما به جز حواشی نظیر حضور پژمان جمشیدی بازیکن اسبق پرسپولیس در محل مسابقه، ورود تماشاچیان از بین فنس ها و از زیر نرده ها، عدم اجازه برای ورود خودروها علی رغم وجود پارکینگهای خالی و ... صحنه هایی بود که پس از اتمام مسابقه در خیابان غربی ورزشگاه مشاهده میشد.

رانندگانی که چشم مأموران راهنمایی و رانندگی را دور دیده بودند و پس از مسابقه به وجد آمده بودند، گویی توانایی های خودرو خود را تازه شناخته باشند و برای آنکه به دیگران نشان دهند که حقشان خورده شده و باید آن ها نیز در مسابقه شرکت می کردند، با خودروهای استاندارد کارخانه خود دست به حرکاتی میزدند که هر کدامشان میتوانست جان ده ها نفر را بگیرد.
هیچ جای شک نیست که علت بسیاری از حوادث رانندگی که بر اثر سرعت ؛ سبقت غیر مجاز و حرکات مارپیچ رخ میدهد عدم وجود مراکز کافی و پیست های استاندارد و البته قابل دسترسِ تمام اقشار جامعه است و افراد خواسته یا ناخواسته برای تخلیه هیجانات داخلی به خیابان های شهری روی میآورند؛ ولی آیا ما نیز نباید با مراعات اصول اولیه رانندگی و احترام به حقوق دیگران نشان دهیم که فرهنگ رانندگی و راننده بودن را داریم و با رشدی مثبت در جهت بهبود این فرهنگ در حرکت هستیم.

سخن کوتاه
یک سوزن به خود ، یک جوال دوز به دیگران




































منبع : http://www.tehranalef.com